KADINLARIN DRAMI...

Gün geçmiyor ki gazete sayfalarında, televizyon ekranlarında ve diğer tüm iletişim araçlarında, kadınlara yönelik tacizden, istismardan, eziyetten, psikolojik baskıdan, hakaretten tutun da, tekme tokada hatta öldürmeye varan bir şiddet davranışının haberine rastlamayalım. 

Kadın, Yunan geleneğinde alınıp satılan, adeta devredilen bir eşya niteliğindeydi.

İslam öncesi toplumlarda, kız çocuklarının diri diri gömülmesi korkunç bir insanlık dramıydı.

Hint geleneğinde kadın, erkeğin mutlak egemenliği altındaydı. Kayıtsız şartsız itaat ve sadakat göstermek zorundaydı. İnsan ilişkilerinde tercih ve söz hakkı yoktu.

Japon ve Çin geleneğinde, eşine ve onun akrabalarına sunduğu hizmetle değer kazanırdı. Erkek özellikle de aile yaşantında her şeye hakimdi.

Türkiye'de kadınlar güçsüz, savunmasız olarak nitelendirilmektedir. Vahşi,çağdışı,ilkel erkekler yüzünden kadınlar tek başına sokağa çıkamıyor. Çünkü her an bir erkek tarafından sözlü ya da fiziksel olarak tacize uğrayabilmektedir. Gün geçtikçe etraftaki kadına yapılan tacizler, şiddetler hor görmeler daha fazla olmaktadır. Kadın sadece ev işinden anlar gibi görülmektedir. Halbuki kadınlar hem iş hayatında başarıyı yakalayan aynı zamanda ev işini de yapabiliyor. Türk erkeği zihniyeti kadınlar evde oturur, ütü,bulaşık,temizlik  yemek yapmalı. kadını beceriksiz savunmasız olarak nitelendirmeleri yüzünden diğer erkeklerin kendine güvenmesi elini kolunu sağlayarak hiç bi ceza almadan istediğini yapabilmesi de apayrı bir olay. Kadına şiddet insanlık suçudur. Kadına şiddet sanki normal bir yaşam davranışıymış gibi görenler olmaktadır.unutmamalıyız ki, kız çocuğundan yaşlı nenemize her kadına atılan en küçük bir fiske bile apaçık terördür. Çünkü onlar kızlarımız, bacılarımız, eşlerimiz ve “Cennet ayaklarının altındadır” dediğimiz annelerimizdir ve de bu dünyanın meşakkati onların omuzlarındadır.